Sorry, you need to enable JavaScript to visit this website.

De maaltijd is het moment van de dag dat jullie allemaal samen zijn en naar elkaars verhalen kunnen luisteren. En het is fijn als dat wat met liefde gekookt is, ondertussen met plezier gegeten wordt. Lees hier hoe je meer succes hebt aan tafel. 

Smaakontwikkeling 

Je kent het wel: je wilt iets lekkers koken, maar je kind heeft het nog nooit gegeten en je bent bang voor moeilijke situaties aan tafel. Dit is natuurlijk vervelend, maar wees je als ouder bewust dat kinderen moeten wennen aan nieuwe smaken. Kinderen worden geboren met een natuurlijke voorkeur voor zoet en een afkeer voor zuur en bitter. Een zoete smaak staat voor een kind namelijk gelijk aan ‘energie’. Een bittere of zure smaak daarentegen, signaleert een kind als ‘gevaar’. Nieuwe smaken moeten daarom worden aangeleerd en daar heb je als ouder geduld voor nodig. Kinderen moeten soms wel tien tot vijftien keer iets proeven voor ze de smaak gaan waarderen. Met deze feitjes in je achterhoofd, maakt het voor jou als ouder makkelijker om je kind tijdens het eten te begrijpen. 

Koken met je kinderen 

Als je kind meehelpt in de keuken, zijn ze gemotiveerder om hun bord leeg te eten. Ze kunnen ook meehelpen boodschappen doen en helpen koken. Wat je kind precies op welke leeftijd kunt doen, lees je in het artikel ‘Koken met Kinderen’. Je kunt je kind ook betrekken bij het kiezen van de avondmaaltijd. Leg hem/haar bijvoorbeeld drie keuzes voor en laat je kind de uiteindelijke keuze maken. Zo heeft je kind toch het gevoel dat het invloed heeft. Bovendien kan jij als ouder er dan toch voor zorgen dat er gezond wordt gegeten. 

Kindergerechten 

Op de MAGGI website zijn veel recepten te vinden die geschikt zijn voor kinderen, zoals deze romige pasta met broccoli, kip en kaas of deze  Italiaanse maaltijdsoep

Daarnaast zijn er ook gerechten die je echt samen kunt maken, zoals (volkoren) wraps. Zet allerlei soorten vulling op tafel, het liefst met veel verschillende groente, en laat je kind zelf een wrap beleggen. 

Groente snoepen 

Rauwe groenten vallen veel beter in de smaak bij kinderen dan gekookte. Maak daarom een lekker bakje rauwkost waar ze van kunnen snoepen terwijl jij kookt. Paprika, worteltjes en komkommer doen het bij groente snoepen altijd goed.   

Een kind bepaalt hoeveel 

Jij bent degene die kookt, je kind bepaalt hoeveel het wil eten. Dring niet te veel aan als je zoon of dochter besluit niet te willen eten, dat heeft meestal weinig zin. Zet het bord liever weg en wacht tot je kind aangeeft wel trek te hebben. Zo leert het twee belangrijke lessen: Ten eerste leert je kind om maat te houden. Van eten terwijl je geen trekt hebt, leert je kind overeten. Dit kun je dus beter niet doen. Ten tweede leert je kind te eten wat de pot schaft. Het is daarom ook beter om niet apart te koken. 

Kleine porties 

Schep kleine porties op. Dat zorgt voor overzicht bij je kind en blije gezichten als het bord leeg is. En nog een keer opscheppen kan altijd. Je kind mag dat natuurlijk ook zelf doen, maar let wel op dat het niet teveel voor zichzelf opschept.  

Eén hapje maar 

Spreek af dat je kinderen pas “lust ik niet” mogen zeggen als ze eerst hebben geproefd. Al is het maar één ministukje of hapje.  

Een toetje is geen beloningsmateriaal 

Je kind belonen met een toetje omdat het z’n bord heeft leeggegeten? Daarmee zeg je eigenlijk dat het eten zo vies was, dat het een toetje verdient als je dat opeet. Dit kan emotie-eten in de hand werken. Ook moet een toetje geen (gedeeltelijke) vervanger zijn voor de maaltijd. Als je wilt belonen, kun je dit beter met bijvoorbeeld stickers doen. Een vol vel betekent dat je kind een activiteit naar keuze mag uitzoeken. Zo beloon je goed gedrag zonder dit direct aan eten te koppelen. Deel niet alleen stickers uit als het bord leeg is, maar ook wanneer je kind netjes aan tafel is blijven zitten of niet met volle mond heeft gepraat. Koppel de beloning nooit aan de hoeveelheid die je kind heeft gegeten.  

Mogen we van tafel? 

De spanningsboog van kinderen is niet zo hoog als die van volwassenen. Laat ze daarom maximaal twintig minuten aan tafel zitten. Een gesprekje over de dag of een ander onderwerp dat niet met het eten te maken heeft, werkt goed als afleiding.