Carla's Column
Carla houdt jullie maandelijks op de hoogte van haar gezinsleven in en rond de keuken. Deze maand schrijft ze over haar ….
Ik geloofde altijd dat ik, als keukenprinses (lees: enthousiaste hobbykok), terecht beloond werd met een alleseter als eerste kind. Die kleine at werkelijk alles toen we vast voedsel introduceerden! Vlees, vis, fruit en… groente. Niks was hem te gek, bitter of scherp. Mijn echtgenoot vond het zo stoer dat hij, toen ik er niet was, zijn vrienden liet zien hoe onze zoon van drie zich volpropte met Gamba’s in knoflook. Dat was natuurlijk niet de bedoeling, maar makkelijk is het wel zo’n kleine, genietende veelvraat. Het was dus even slikken toen nummer 2 een heel andere smaak bleek te hebben. Sterker nog, deze kleine dame vond werkelijk bijna niks lekker. Ja appelmoes, tartaar en puree. Maar daar kan ze niet van groeien natuurlijk. Groente kwam er sowieso niet in en dat baarde ons meer en meer zorgen. Onze eerste slimme zet was het mixen van puree met verschillende soorten groente. Dat vond die kleine aap prima. Vervolgens lieten we steeds meer puree weg en bleek onze prinses de smaak steeds meer te leren waarderen. Uiteindelijk at ze de ‘pure’ groente zonder een kik te geven. Nu onze kinderen ouder zijn, hebben ze nog steeds ieder een eigen smaak maar proberen ze wel alles. Ook vinden ze het steeds leuker om mee te koken en hun eigen draai aan een gerecht te geven. Zo heeft mijn dochter zelfs mijn man aan de door hem zo gehate spruitjes gekregen door er gebakken spek en kastanjes door heen te doen! Dus mijn gouden tip: creativiteit in de keuken en geduld aan tafel.